شماره ۲۶ - ملکان را ز آسمان کبود

ملکان را ز آسمان کبود
چون تو هرگز کریم و راد نبود ۱

هرگز از تو کسی بلا نکشید
هرگز از تو کسی جفا نشنود ۲

عید فرخنده باد بر تو ملک
باد یزدان ز جان تو خشنود ۳

تا ترا درد رنجه داشت همی
روز مردم ز درد گشت کبود ۴

ما همه بندگان چو شیفتگان
دل غم آلود و دیده خون آلود ۵

تا بدین مایه حال تو یزدان
خلق را صنع خویشتن بنمود ۶

بس نه بخشود بر تو باد یقین
بر همه مردم جهان بخشود ۷

دار و گیر جهانیان را چرخ
ز تن و جان و دل ترا بزدود ۸

تنت پالود کردگار ز درد
زود گردی درست و خرم زود ۹

گر جهان بر تو وقف کرد خدای
نکند بر تو هیچ دشمن سود ۱۰

باد چندان بقات در شاهی
که بود نام بت پرست و جهود ۱۱