هوش مصنوعی: شاعر از تاریکی و بی‌عدالتی روزگار شکایت می‌کند و بیان می‌کند که در این زمانه، مروت و بخشش مرده‌اند. او اشاره می‌کند که در طول سال‌ها، افراد سخاوتمند بسیاری از بین رفته‌اند و کسی جایگزین آن‌ها نشده است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق اجتماعی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان مناسب نباشد.

شماره ۴۲ - کمان برم که درین روزگار تیره چو شب

کمان برم که درین روزگار تیره چو شب
بخفت چشم مروت بمرد مادر جود ۱

ز سیر هفت ستاره درین دوازده برج
بده دوازده سال اندرین دیار و حدود ۲

هزار شخص کریم از وجود شد بعدم
که یک کریم نمی آید از عدم بوجود ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱ - آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست داد
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - خدایگانا دائم ترا سلامت باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.