شماره ۸۷ - زان زرد شد از داغ و درد رویم

زان زرد شد از داغ و درد رویم
زیرا که بوصل تو نیست رویم ۱

من راه نیابم سوی تو دانی
هرچند بسوی تو راه جویم ۲

زان پس که همه روز با تو بودم
پوشیده نبود از تو روی و مویم ۳

چو نان نگسستی ز من که روزی
آرد بر تو باد تند بویم ۴

تا روی بشوراب چشم شوئی
من روی به آب دیده شویم ۵

چون بر گذری نام تو بگویم
از دور کند بر خروش رویم ۶

در دیده شود سرشگ رویم
چون دور کند پیک تو بگویم ۷

با کس نتوانم حدیث گفتن
گه گاه بخلوت غم مویم ۸

رازم بجهان کس نگه ندارد
من راز تو جز با تو با که گویم ۹