هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود نسبت به او میپردازد. او از زیباییهای معشوق مانند چشمان، ابروها و موهایش سخن میگوید و از ناامیدی و دوری از او شکوه میکند. در نهایت، شاعر بیان میکند که او و معشوق رازهای یکدیگر هستند و دلهایشان به هم پیوسته است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبی این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۰۱ - آرامش جان من آرام روان من
آرامش جان من آرام روان من
روشن بتو چشم من شادان بتو جان من ۱
بالات چو تیر من مژگان چو سنان من
گیسو چو کمند من ابرو چو کمان من ۲
بیهوده چرا داری ای سرو روان من
نومید چرا داری از وصل روان من ۳
ز بس که همی جوئی از هجر زیان من
ریش است نهان من زار است عیان من ۴
دانیم بهر حالی ای جان جهان من
من راز نهان تو تو راز نهان من ۵
هستم ز دل آن تو هستی ز دل آن من
بل نیست زبان تو شیرین چو زبان من ۶
روشن بتو چشم من شادان بتو جان من ۱
بالات چو تیر من مژگان چو سنان من
گیسو چو کمند من ابرو چو کمان من ۲
بیهوده چرا داری ای سرو روان من
نومید چرا داری از وصل روان من ۳
ز بس که همی جوئی از هجر زیان من
ریش است نهان من زار است عیان من ۴
دانیم بهر حالی ای جان جهان من
من راز نهان تو تو راز نهان من ۵
هستم ز دل آن تو هستی ز دل آن من
بل نیست زبان تو شیرین چو زبان من ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - گر ندیدی بهشت و حورالعین
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - آواره شد از مسکن و مأوا صنم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.