هوش مصنوعی: این شعر در ستایش شخصی به نام شیر اوژن است که با صفات نیک و افتخارآمیز مانند آفتاب روشن، دارای نام نیک و جوشن توصیف شده است. شاعر نوروز و گلشن را به او فرخنده می‌دارد و بیان می‌کند که گیتی و گردون به خاطر او خرم و روشن هستند. همچنین، تأکید می‌شود که دشمنانش نابود می‌شوند و دوستانش سعادتمند می‌گردند. شاعر از جود و فضل او سخن می‌گوید و او را معدن جود و مسکن فضل می‌نامد.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم ادبی و تاریخی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و فرهنگ ایرانی دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و تشبیهات ممکن است برای کودکان کم‌سن پیچیده باشد.

شماره ۱۰۷ - ای آفتاب روشن تابان میان گلشن

ای آفتاب روشن تابان میان گلشن
آرام شهر مائی نام تو شیر اوژن ۱

از فخر نام داری و ز نام نیک جوشن
فرخنده باد بر تو نوروز و سیر گلشن ۲

گیتی بتست خرم گردون بتست روشن
ناز روان مائی رنج روان دشمن ۳

در زیر دشمنانت سوسن شود چو سوزن
در دست دوستانت سوزن شود چو سوسن ۴

بستند بخت و دولت با دامن تو دامن
وندر زدند آتش دشمنت را بخرمن ۵

با دوستان همی زی با دشمنان همی زن
با دوستان بساغر با دشمنان به آهن ۶

هستی بکف کافی مر جود را تو معدن
هستی برای روشن مر فضل را تو مسکن ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - آن کس که گشت ایران ویران بدست او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.