هوش مصنوعی: این شعر به ستایش از شخصی می‌پردازد که دارای صفات نیکو مانند رامش، پیروزی، بخشش و دانش است. او باعث خوشحالی و رهایی از غم می‌شود و با نام نیک و بخشش‌هایش، شهرت و ثروت را به خدمت می‌گیرد. همچنین، شعر به تأثیر مثبت این شخص در زندگی دیگران و توانایی‌های خارق‌العاده‌اش اشاره دارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق و استعاری موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است نیاز به دانش زبانی و فرهنگی بیشتری داشته باشد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان از آن برخوردارند.

شماره ۱۳۸ - ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی

ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی
گل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی

از دست لاله رویان گل بوی و می ستان
بفزای بر ترنج و بهی رامش و بهی

داد تو روزگار ز دولت همی دهد
تو داد روزگار بخوشی همی دهی

کردی ز نام نیک همه شهرها ملا
کردی ز زر و سیم همه گنجها تهی

راه نشاط گیرد و از غم رها شود
آنکس که کمترین رهیت را شود رهی

آن از میان آهن و پولاد سر نهد
گر دست خود به آهن پولاد بر نهی

کارت همیشه بخشش و بخشایش است از آنک
از راز روزگار فرومایه آگهی
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.