هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او از ویژگی‌های ظاهری معشوق مانند موهای پرپیچ‌و‌تاب و لب‌های سرخ او تعریف می‌کند و احساسات خود را نسبت به او بیان می‌کند. شاعر همچنین از تأثیرات عاطفی و روحی که معشوق بر او گذاشته است، سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان دشوار باشد. بنابراین، این متن برای افراد 16 سال به بالا که توانایی درک مفاهیم عمیق‌تر و ادبیات کلاسیک را دارند، مناسب است.

غزل ۶۱۴ - ای صدف لعل تو حقهٔ در یتیم

ای صدف لعل تو حقهٔ در یتیم
عارض تو بی قلم خط زده بر لوح سیم ۱

روح دهن مانده باز در سر زلفت مدام
عقل میان بسته چست بر سر کویت مقیم ۲

در یتیم توام تا که درآمد به چشم
چشمهٔ چشمم بماند غرقهٔ در یتیم ۳

زین سر زلفت که هست مملکت جم توراست
زانکه سر زلف توست بر صفت جیم و میم ۴

چون سر زلف تو را باد پریشان کند
جیم در افتد به میم، میم درافتد به جیم ۵

تیره گلیم توام رشتهٔ صبرم متاب
چند زنی بیش ازین طبل به زیر گلیم ۶

برد لب لعل تو از بر عطار دل
تا دل عطار ماند چون لب تو از دو نیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱۳ - من نمیرم زانکه بی جان می‌زیم
گوهر بعدی:غزل ۶۱۵ - بر هرچه که دل نهاده باشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.