شمارهٔ ۳۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع سوم

ای شاه شیر زهره، شکارت خجسته باد
فیل دمان بخام کمند تو بسته باد ۱

باز تو را که شاه طیور است چون عقاب
از گوسفند تخته افلاک مسته باد ۲

منقار چرخ و ناخن شاهین فرخت
پشت دو نسر طایر واقع شکسته باد ۳

باباس چنگ و ناب سگانت زدست قطب
افسار دب اصغر و اکبر گسسته باد ۴

شیر از هراس یوز تو و خشم یوز تو
از دیده تو رنگ بخوناب شسته باد ۵

بادام شکل، چشم گو زنان کوهسار
باسک زن تو، دست شکن پوز بسته باد ۶

کز لک زنان دو شاخه تیر از کمان تو
از سینه پلنگ کمر، کبر جسته باد ۷

آنجا که جور عدل تو دندان نمود، ظلم
از کام اژدهای حوادث برسته باد ۸

تا نیستان کنام بود شیر بیشه را
بهر تو مرغزار وقا نیزه رسته باد ۹

تیغت شکار کرده عدوو را و گفته فتح
کای شاه شیر حمله شکارت، خجسته باد ۱۰