غزل ۶۴۷ - دل ز عشق تو خون توان کردن

دل ز عشق تو خون توان کردن
عقل را سرنگون توان کردن ۱

هرچه جز عشق توست از سردل
تا قیامت برون توان کردن ۲

تا زبون‌گیری آن‌که را خواهی
خویشتن را زبون توان کردن ۳

تا همه خون خوریم در غم تو
هرچه داریم خون توان کردن ۴

گوییم صبر کن چه می‌گویی
از تو خود صبر چون توان کردن ۵

نظری کن که چون بمردم من
کی کنی پس کنون توان کردن ۶

برامید تو در پی عطار
سفر اندرون توان کردن ۷