هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ناامیدی و یأس خود در برابر روزگار سخن میگوید. او از دست روزگار و تغییرات آن شکایت دارد و احساس میکند که امیدش را از دست داده است. همچنین، به ناتوانی خود در برابر تقدیر و زمانه اشاره میکند و از آرزوهای بلندپروازانهاش که دستنیافتنی به نظر میرسند، میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همچنین استفاده از استعارهها و اشارات تاریخی و اساطیری، درک این متن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. این شعر更适合 افرادی که از بلوغ فکری و آشنایی نسبی با ادبیات کلاسیک فارسی برخوردارند.
شماره ۲۲ - بروزگار خودم بعد از این امید نماند
بروزگار خودم بعد از این امید نماند
که گشت عودمن از گشت روزگار چوبید ۱
سپید چشم و سیه فام میگذارم عمر
ز دستکاری شاه سیاه و صبح سفید ۲
کلاه دولت من چون بیوفتاد از سر
زمانه، خاک فشان گو بر افسر جمشید ۳
جوین بیوه زنان چون خورم که همت من
ورای قرصه ماه است و گرده خورشید ۴
مرا به خنجر بهرام بر نیاید کام
کنون نیاز چه دارم به بربط ناهید ۵
که گشت عودمن از گشت روزگار چوبید ۱
سپید چشم و سیه فام میگذارم عمر
ز دستکاری شاه سیاه و صبح سفید ۲
کلاه دولت من چون بیوفتاد از سر
زمانه، خاک فشان گو بر افسر جمشید ۳
جوین بیوه زنان چون خورم که همت من
ورای قرصه ماه است و گرده خورشید ۴
مرا به خنجر بهرام بر نیاید کام
کنون نیاز چه دارم به بربط ناهید ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - بخدائی که رخت عزت او
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - ای خسروی که بر درذهن توروح قدس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
