خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به بیان برتری هنر و دانش خود می‌پردازد و ادعا می‌کند که حتی عطارد (نماد خرد و هنر) نیز بدون فتوا و نظر او قلمی نمی‌راند. او خود را پیر عقل و معلم حقایق می‌داند و معتقد است که سخنانش مانند برهان‌های منطقی محض صواب هستند. شاعر همچنین از بی‌توجهی زمانه به سخنانش شکوه می‌کند و تأسف می‌خورد که مردم هنوز قدرت الفاظ و ادعاهای او را درک نکرده‌اند.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

خطاست پیش خرد در همه فنون هنر
عطارد ار قلمی راند جز بفتوی من

گرت بود هوس دلبران پرده لطف
بیا که جلوه کنانند وقت اتقی من

بسان طفل نوآموز پیر عقل آنگه
نوشته درس حقایق همه ز املی من

بنو بهار حقایق میان روضه فضل
شکوفه دار معانی است شاخ طوبی من

قیاس شعری من چون قیاس برهانی است
برآنک محض صواب است عین دعوی من

بصیرتم چو گشاده است چشم عقل از آنک
نقاب زرق بگیرد ز روی تقوی من

بسر مه سخنم کس نمیرسد زان است
ز من زمانه تغافل طریق دعوی من

مرا به نظم ستودند چون ز رقت حال
حکایتی است سخنهای من ز شکوی من

هنوز سطوت الفاظ من ندانستند
دریغ آنکه ندیدند روی دعوی من

«اثیر اخسیکتی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir