غزل ۶۶۵ - چند باشم در انتظار تو من

چند باشم در انتظار تو من
فتنهٔ روی چون نگار تو من ۱

خشک‌لب مانده نعل در آتش
تشنهٔ لعل آبدار تو من ۲

وقت آمد که بر میان بندم
کمر از زلف مشکبار تو من ۳

برقع از روی برفکن تا جان
پای‌کوبان کنم نثار تو من ۴

گر جهان آمده است با روزی
سر نهم مست در کنار تو من ۵

گرچه آورده‌ای به جان کارم
تا به جان در شدم به کار تو من ۶

بر من از صد هزار عزت بیش
آنکه باشم ذلیل و خوار تو من ۷

شد قرارم که چند خواهد بود
چشم بر راه بیقرار تو من ۸

تیره شد روز من چرا نکنم
دیده روشن به روزگار تو من ۹

ترک کار فرید از آن گفتم
تا شوم فرد و یار غار تو من ۱۰