غزل ۶۷۸ - تا دل ز دست بیفتاد از تو

تا دل ز دست بیفتاد از تو
تن به اندوه فرو داد از تو ۱

دل من گشت چو دریایی خون
چشم من چشمهٔ خون زاد از تو ۲

تا دلم بندهٔ سودای تو شد
نیستم یک نفس آزاد از تو ۳

چند در خون دلم گردانی
طاقتم نیست که فریاد از تو ۴

لیک فریاد نمی‌دارد سود
گر زیانیم بود باد از تو ۵

تا ز عمرم نفسی می‌ماند
خامشی از من و بیداد از تو ۶

خامشی به به چنین دل که مراست
شرمم آید که کنم یاد از تو ۷

در ره عشق تو شادیم مباد
گر نیم من به غمت شاد از تو ۸

شادمانیم نباشد که مرا
کار با درد تو افتاد از تو ۹

دل عطار چو درد تو نیافت
شد درین واقعه بر باد از تو ۱۰