هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد عشق و غم ناشی از آن سخن میگوید. او بیان میکند که دلش به عشق دلآرایی گرفتار شده و غم، او را به بند کشیده است. با وجود توصیه به صبر، بدیها جایگزین خوبیها شدهاند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این ابیات نیاز به آشنایی نسبی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۳۷ - دل را چو هوای آن دل آرای گرفت
دل را چو هوای آن دل آرای گرفت
دست غمش آمد و مرا پای گرفت ۱
گفتی که اگر صبر کنم نیک آید
تا نیک آید بد آمد و جای گرفت ۲
دست غمش آمد و مرا پای گرفت ۱
گفتی که اگر صبر کنم نیک آید
تا نیک آید بد آمد و جای گرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - بی یاد تو نرگس، قدح زر نگرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - جان جز به امید تو سکونی نگرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
