هوش مصنوعی: متن بالا بیانگر احساسات شاعر درباره پیری، ناتوانی و گذر زمان است. شاعر از ضعف و بیمایگی خود در دوران پیری سخن می‌گوید و به مقایسه خود با خورشید که به ذره‌ای در سایه تبدیل شده، می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.

شماره ۷۷ - مه باتو تا درون پیرانه رود؟

مه باتو تا درون پیرانه رود؟
وین پایه جز از من بیمایه رود ۱

دی از سر نیست کرد به حامی خسته؟
خورشید چو شد ذره که در سایه رود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۶ - همراهی عشق هر هوس را مدود
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - یک روز مرا کار به سامان نرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.