شاعر در این بیتها بیان میکند که از تغییرات و ناپایداریهای دنیا نمیترسد، اما ترس اصلی او از دست دادن نعمتهای ارزشمند (مانند شکر) به دلیل کمبود یا تنگدستی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۰ - چون باد اگر زخاک سنگم بشود
چون آتش اگر ز آب رنگم به شود ۱
زینها همه کی ترسم از آن می ترسم
کان کان شکر ز دست تنگم بشود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.