هوش مصنوعی:
شاعر از رهایی از غم و اندوه میگوید و خود را سوار بر اسبی آسمانی تصویر میکند. او از دیگران میخواهد که مانند زنان گریه نکنند و به جای آن، به عظمت او و جایگاهش در آسمان توجه کنند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۳۱ - چون باز رهد ز غصه جان پاکم
چون باز رهد ز غصه جان پاکم
مگری چو زنان که بهر تو غمناکم ۱
من خنگ سوار کرده افلاکم
خاکش برسر که سر نهد بر خاکم ۲
مگری چو زنان که بهر تو غمناکم ۱
من خنگ سوار کرده افلاکم
خاکش برسر که سر نهد بر خاکم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - ای عکس خیالت آفتاب چشمم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - در دست یک ستمگر افتاد دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
