خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق بیپایان خود به معشوق سخن میگوید و تشنگی خود را به لطف و محبت او بیان میکند. او از این که با وجود گذشتن آب از سرش، هنوز تشنه است، شکایت میکند.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک عمیق آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۱۵۳ - ای در طلب لطف تو دریا تشنه
ای در طلب لطف تو دریا تشنه
بر آب حیاتت گل رعنا تشنه ۱
چون مردم چشم خویش تا کی باشیم
آب از سرِ ما گذشته و ما تشنه ۲
بر آب حیاتت گل رعنا تشنه ۱
چون مردم چشم خویش تا کی باشیم
آب از سرِ ما گذشته و ما تشنه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۲ - ای دولت و دین را به سزا شاهنشاه
گوهر بعدی:شماره ۱۵۴ - ای نقش تو از دیده به دل جان بسته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
