هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، صحنه‌هایی از طبیعت، آسمان، و مهمانی‌های شبانه را توصیف می‌کند. در آن از عناصری مانند ماه، ستارگان، صبح، شراب، و موسیقی استفاده شده است تا فضایی شاعرانه و رویایی خلق شود.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به شراب و مهمانی‌های شبانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

غزل ۷۰۷ - صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته

صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته
صد صحن مروارید بین بر بحر اخضر ریخته ۱

مه رخ نموده از سمک ماهی شده مه را شبک
هر دم شترمرغ فلک از سینه اخگر ریخته ۲

نقش از میان اختران بگریخته چون دلبران
بگسسته عقد دختران وز عقد گوهر ریخته ۳

صبح آمده با جام جم چون شیر با زرین علم
در حلق صبح مشک دم صد بیضه عنبر ریخته ۴

مطرب ز بانگ ارغنون کرده حریفان را زبون
ساقی ز جام لاله‌گون خون معطر ریخته ۵

چون گل بتان سیم‌بر بر کف نهاده جام زر
هر دم ز لعل چون شکر صد نقل دیگر ریخته ۶

سیمین‌بران بسته میان می کرده در جام کیان
پسته گشاده ساقیان وز پسته شکر ریخته ۷

هر سیم‌تن از تف می، رقاص گشته زیر خوی
می مرغ جان را زیر پی، هم بال و هم پر ریخته ۸

عطار با مستان خوش صافی دل است و دردکش
وز خاطر خورشید وش آب زر تر ریخته ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۰۶ - شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته
گوهر بعدی:غزل ۷۰۸ - ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.