خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از گذر از ترس و نگرانیها به سوی آرامش و پذیرش سخن میگوید. او اشاره میکند که ترس قبلیاش از بدنامی بوده، اما اکنون که بدنام شده، دیگر چیزی برای ترسیدن ندارد و به آرامش و شادی رسیده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند بدنامی و پذیرش آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۲ - یک چند نهان سوی دل آرام شدیم
یک چند نهان سوی دل آرام شدیم
و اکنون به عیان جفت می و جام شدیم ۱
ترسیدن ما همه ز بدنامی ماست
اکنون ز چه ترسیم که بدنام شدیم ۲
و اکنون به عیان جفت می و جام شدیم ۱
ترسیدن ما همه ز بدنامی ماست
اکنون ز چه ترسیم که بدنام شدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - من کز نم دیده آسیا گردانم
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - آن رفت که کردمی نگه سوی تو من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
