هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. شاعر از دل‌سپردن به معشوق حقیقی، رها کردن بت‌های درونی، و رسیدن به شایستگی برای وصال یار صحبت می‌کند. همچنین، او از رهایی زاهدان از قید وجود خود و بخشیدن درد و رنج به آن‌ها یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رهایی از تعلقات و عشق الهی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.

غزل ۷۱۳ - ای دل اندر عشق، دل در یار ده

ای دل اندر عشق، دل در یار ده
کار او کن جان و دل در کار ده ۱

چند باشی در حجاب خود نهان
دلبرت صد بار آمد بار ده ۲

یا برو گر مؤمنی اسلام آر
یا بیا گر کافری اقرار ده ۳

خون خوری بر روی آن دلدار خور
خون دهی بر روی آن دلدار ده ۴

آرزوهای تو بت‌های تواند
جمله بت‌هات بر دیوار ده ۵

پس در آتش چون خلیل بت‌شکن
جانت را شایستگی یار ده ۶

ساقیا خمخانه را بگشای در
عاشقان را بادهٔ ابرار ده ۷

زاهدان را از وجود خویشتن
وارهان و دردی خمار ده ۸

چند پوشی دلق دام زرق را
دلق پوشان را کنون زنار ده ۹

چون شود شایستهٔ ره جان تو
اهل دل را تحفه چون عطار ده ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۱۲ - ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته
گوهر بعدی:غزل ۷۱۴ - ساقیا گر پخته‌ای می خام ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.