شماره ۴۵ - ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهان

ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهان
سرو قد و لاله رخ ریحان خط و غنچه دهان ۱

پر ز نقش خط و خال و نقد شوق ذوق تست
لوح دیده صفحه دل درج تن گنج دهان ۲

با جمال و حسن و زیب و زینتت ناید برون
گل ز گلشن در ز دریا بت ز چین مه ز آسمان ۳

میبرد ناز و عتاب و شیوه و رفتار تو
عقل از سر صبر از دل جان ز تن طاقت ز جان ۴

دارد از گیسو و زلف و رنگ و رویت عاریت
بو بنفشه تاب سنبل آن گل رنگ ارغوان ۵

رشک دارند از خط و رفتار و دندان و لبت
مشک چین و سرو باغ و در بحر و لعل کان ۶

چون لب لعل و دهان و زلف قدت کس ندید
لعل شیرین درج خندان مشک تر سرو روان ۷

رحم کن کز درد و داغ جور بیداد تو نیست
کار من جز ناله و فریاد زاری و فغان ۸

جان برآمد لیک در جسم و سر چشم و دلم
غم همان سودا همان گریه همان حسرت همان ۹

با که گویم چون کنم چاره چه سازم چون زیم
خلق بد دل زار و تو غافل فلک نامهربان ۱۰

کو ثبات و طاقت و تاب و توانم تا کشم
از تو ناز از چرخ جو از خلق طعن از دل فغان ۱۱

از خط و خال و رخ و چشم تو می یابد مدام
دیده نور و دل سرور روح ذوق تن توان ۱۲

غالبا خال و خط و چشم و رخ خود سوده
بر ره بام و در و دیوار آن صاحب قران ۱۳

کز ظهورش گشت در چین و عراق و روم و فارس
پست خاقان و قباد و قیصر و نوشیروان ۱۴

احمد مرسل که هست از لطف و جود و علم و حلم
رام سازد وحش و طیر و آرام بخش انس و جان ۱۵

سرو فرقان ناسخ توریت انجیل و زبور (؟)
نسخه جمعیت جاه و جلال و قدر و شان ۱۶

سرور سردار صدر و سید نوع بشر
مرکز قطب و مدار و نقطه دور زمان ۱۷

آنکه شد ذات و صفات و اسم و رسمش را طفیل
اول و آخر نهان و آشکار و بی گمان ۱۸

سه موالید و دو کون و هشت خلد و ده عقول
چار طبع و شش جهت هفت اختر و نه آسمان ۱۹

قبل عقل و عنصر و نفس فلک او را وجود
فوق عرش و کرسی و لوح و قلم او را مکان ۲۰

رفرف و جبریل و میکایل و اسرافیل را
کرده میل و مهر شوق و ذوق در راهش دوان ۲۱

عالم لاهوت ناسوت و مثال ملک را
سیر کرده دیده دانسته نموده امتحان ۲۲

رعد و برق و ابر و بارانرا بحکمش انقیاد
آب و خاک و باد و آتش را ز بهرش اقتران ۲۳

شرقی غربی جنوبی و شمالی هرچه هست
سال و ماه و روز و شب در خدمتش بسته میان ۲۴

خواهد ار میل و مزاج و رای طبعش اعتدال
در تموز و در دی و در نوبهار و در خزان ۲۵

میتوان با فیض لطف و خیر و خوبی جمع یافت
گرمی و سردی و خشکی و تری و یک زمان ۲۶

گر رساند بهر دفع ظلم و جور و بغض و کین
بر بهایم صیت عدل و رأفت و امن و امان ۲۷

میکند در چشم مار و پیل و شیر شاه باز
مور منزل پشه جا آهو وطن جعد آشیان ۲۸

در میان مسلم و گبر و مجوسی و جهود
معجز او شهره مرد و زن و پیر و جوان ۲۹

اهل ایمان را خیال و ذکر و فکر و مدح او
روح پرور راحت افزا کام ده نشئه رسان ۳۰

منحصر در طلعت و خلق و ضمیر و نطق اوست
حسن صورت لطف سیرت مهر دل عذب لسان ۳۱

بر سر خوان عطا و لطف و احسان و کرم
موسی و عیسی و داود و خلیلش میهمان ۳۲

در ضیافت گاه قرب و قدر و عذر اعتبار
آدم و ادریس و نوح و خضر را گسترده خوان ۳۳

حب و رفق الفت و تعظیم او دلرا صفا
بغضی نفی و نفرت و اکراه دین را زیان (؟) ۳۴

ای منزه مدحت و ذات و صفات شان تو
از شمار و از قیاس و از حساب و از کران ۳۵

دیده خلق از عدل و داد و لطف جودت آنچه دید
مردمک از چشم چشم از سر سر از تن تن ز جان ۳۶

بام قصر و قدر جاه و دولت و بخت ترا
عقل نفس عنصر و افلاک زیبد نردبان ۳۷

اهل کفر و شرک مکر و عذر اگر در رزم تو
خواست امداد از کمند و گرز و پیکان و کمان ۳۸

بهر دفع تیغ و ز خرشان (؟) محکوم تو
آفتابست و مه نو اخترست و کهکشان ۳۹

شکرلله حب شوق و ذوق و مهرت در دلم
مستدام است و مخلد باقیست و جاودان ۴۰

دایم از یمن عطا و لطف جود شفقتت
کام یابم کام کارم کام بینم کام ران ۴۱

تا فضولی را بود سال و مه و شام و سحر
از زبان رسم از دل اسم از جان اثر از تن نشان ۴۲

باد او را شوق و سودا و خیال مدح تو
حرز جان تعویذ سر آرام جان ورد زبان ۴۳