درباره فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ سال ۸۸۵ هجری قمری در حله، درگذشته به سال ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبانهای ترکی، عربی و فارسی شعر سروده است.
زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است.
آثار فارسی وی علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح نامه» (سفرنامه روح یا حُسن و عشق) است.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ماییم درد پرور دنیای بی وفا شماره ۲ - منم ندیده ز ابنای روزگار وفا شماره ۳ - نیست اهل درد را جز درگهت دارالشفا شماره ۴ - السلام ای ساکن محنت سرای کربلا شماره ۵ - کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقاب شماره ۶ - تا مرا مهر تو در دل رخ تو در نظر است شماره ۷ - هوای شمع رخت آتشم بجان انداخت شماره ۸ - روی الم باز سوی کربلاست شماره ۹ - خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراست شماره ۱۰ - باز این لطف چه لطف است که در طبع هواست شماره ۱۱ - طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداست شماره ۱۲ - هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل است شماره ۱۳ - سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم است شماره ۱۴ - مدار هفته دوران که نفع او ضررست شماره ۱۵ - مردم این ملک را حق نعمتی از غیب داد شماره ۱۶ - نوبهارست جهان رونق دیگر دارد شماره ۱۷ - باز گلزار صفای رخ جانان دارد شماره ۱۸ - گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان دارد شماره ۱۹ - بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شد شماره ۲۰ - فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شد شماره ۲۱ - رسید عید که عقد ملال بگشاید شماره ۲۲ - هر که در بزم بلا جام توکل در کشید شماره ۲۳ - زهی دمادم ببوی زلفت مذاق خوش دماغ من تر شماره ۲۴ - سحر که عامل دین را فزود رونق کار شماره ۲۵ - سپیده دم که شد از اختلاط لیل و نهار شماره ۲۶ - سپیده دم ز می لعل جوی جام بلور شماره ۲۷ - هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواز شماره ۲۸ - بسان چنگ بصد پرده می نهفتم راز شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ انیس القلب در جواب قصیدهٔ بحر الابرار خاقانی شماره ۳۰ - یا من علت بتربته رتبه النجف شماره ۳۱ - شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل شماره ۳۲ - بر آنم که از دلبران بر کنم دل شماره ۳۳ - ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار امل شماره ۳۴ - روشنست از سرخی روی شفق بر اهل حال شماره ۳۵ - که یارب این روش آموخت در شفق بهلال شماره ۳۶ - مرحبا ای قلم شمع شبستان خیال شماره ۳۷ - سرم فدای تو ای خامه خجسته خصال شماره ۳۸ - دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم شماره ۳۹ - باز در ملک جهان عدل برافراخت علم شماره ۴۰ - منم ببادیه نیستی نهاده قدم شماره ۴۱ - دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشم شماره ۴۲ - خیز ای ناقه دوران روش گردون تن شماره ۴۳ - زبان خوشست که توحید حق کند به بیان شماره ۴۴ - بگشاده گوش تجربه و چشم امتحان شماره ۴۵ - ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهان شماره ۴۶ - در آرزوی ناوک او مردم ای کمان شماره ۴۷ - ای دل کدام قوم بملکی در آمده شماره ۴۸ - منم افتاده چو پرکار بسرگردانی شماره ۴۹ - باز شد غالیه سا عطر نسیم سحری