درباره فضولی
ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ سال ۸۸۵ هجری قمری در حله، درگذشته به سال ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبانهای ترکی، عربی و فارسی شعر سروده است.
زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف هم ذکر کردهاند. او پرورشیافتهٔ بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است.
آثار فارسی وی علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومههای ساقینامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح نامه» (سفرنامه روح یا حُسن و عشق) است.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ماییم درد پرور دنیای بی وفا
شماره ۲ - منم ندیده ز ابنای روزگار وفا
شماره ۳ - نیست اهل درد را جز درگهت دارالشفا
شماره ۴ - السلام ای ساکن محنت سرای کربلا
شماره ۵ - کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقاب
شماره ۶ - تا مرا مهر تو در دل رخ تو در نظر است
شماره ۷ - هوای شمع رخت آتشم بجان انداخت
شماره ۸ - روی الم باز سوی کربلاست
شماره ۹ - خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراست
شماره ۱۰ - باز این لطف چه لطف است که در طبع هواست
شماره ۱۱ - طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداست
شماره ۱۲ - هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل است
شماره ۱۳ - سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم است
شماره ۱۴ - مدار هفته دوران که نفع او ضررست
شماره ۱۵ - مردم این ملک را حق نعمتی از غیب داد
شماره ۱۶ - نوبهارست جهان رونق دیگر دارد
شماره ۱۷ - باز گلزار صفای رخ جانان دارد
شماره ۱۸ - گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان دارد
شماره ۱۹ - بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شد
شماره ۲۰ - فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شد
شماره ۲۱ - رسید عید که عقد ملال بگشاید
شماره ۲۲ - هر که در بزم بلا جام توکل در کشید
شماره ۲۳ - زهی دمادم ببوی زلفت مذاق خوش دماغ من تر
شماره ۲۴ - سحر که عامل دین را فزود رونق کار
شماره ۲۵ - سپیده دم که شد از اختلاط لیل و نهار
شماره ۲۶ - سپیده دم ز می لعل جوی جام بلور
شماره ۲۷ - هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواز
شماره ۲۸ - بسان چنگ بصد پرده می نهفتم راز
شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ انیس القلب در جواب قصیدهٔ بحر الابرار خاقانی
شماره ۳۰ - یا من علت بتربته رتبه النجف
شماره ۳۱ - شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل
شماره ۳۲ - بر آنم که از دلبران بر کنم دل
شماره ۳۳ - ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار امل
شماره ۳۴ - روشنست از سرخی روی شفق بر اهل حال
شماره ۳۵ - که یارب این روش آموخت در شفق بهلال
شماره ۳۶ - مرحبا ای قلم شمع شبستان خیال
شماره ۳۷ - سرم فدای تو ای خامه خجسته خصال
شماره ۳۸ - دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم
شماره ۳۹ - باز در ملک جهان عدل برافراخت علم
شماره ۴۰ - منم ببادیه نیستی نهاده قدم
شماره ۴۱ - دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشم
شماره ۴۲ - خیز ای ناقه دوران روش گردون تن
شماره ۴۳ - زبان خوشست که توحید حق کند به بیان
شماره ۴۴ - بگشاده گوش تجربه و چشم امتحان
شماره ۴۵ - ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهان
شماره ۴۶ - در آرزوی ناوک او مردم ای کمان
شماره ۴۷ - ای دل کدام قوم بملکی در آمده
شماره ۴۸ - منم افتاده چو پرکار بسرگردانی
شماره ۴۹ - باز شد غالیه سا عطر نسیم سحری