شماره ۳۷ - ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرا

ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرا
من دوستم تو را تو چرا دشمنی مرا ۱

ای جان چه شود زانکه کنم میل زیستنی
چون مهربان نه تو که جان منی مرا ۲

یوسف قرار قیمت خویش از زمانه یافت
ای در بی بها تو از او احسنی مرا ۳

شمعم من آتشی تو ز تو دوریم مباد
زیرا حیات بخش دل روشنی مرا ۴

مانند شمع سوخته حسرت توام
با آنکه صبح وش سبب مردنی مرا ۵

من لاله ی بهار غمم شبنمم تویی
ای گوهر سرشک که در دامنی مرا ۶

در عشق جز تو نیست فضولی حسود من
معلوم می شود که شریک فنی مرا ۷