هوش مصنوعی: این شعر از عشق، رنج‌های عاشقانه، وصف طبیعت و استعاره‌های زیبا استفاده می‌کند. شاعر از دردها و داغ‌های عشق می‌گوید، از زیبایی معشوق با تصاویری مانند سنبل و مزرع حسن یاد می‌کند، و با اشاره به مسیحا و مریم، به مفاهیم روحانی و تولد دوباره می‌پردازد. همچنین، با اشاره به یوسف و زلیخا، از جفا و رنج‌های عشق سخن می‌گوید و در نهایت، از فداکاری و سوختن برای دوست مانند شمع صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره به داستان‌های مذهبی مانند یوسف و مریم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۹۸ - نی همین صد روزن از تیر تو بر جسم من است

نی همین صد روزن از تیر تو بر جسم من است
سایه ام را هم ازو صد داغ چون من بر تن است ۱

بی رخت از غیر می خواهم بدوزم دیده را
این که می بینی بچشمم نیست مژگان سوزن است ۲

چون نیندازم برون خود را ز پیراهن چو مار
بر تنم ماریست هر تاری که در پیراهن است ۳

سنبلت را باد اگر برداشت از رویت مرنج
مزرع حسن رخت را خوشه چین خرمن است ۴

از مسیحا نیست کم در روح بخش بوی گل
غنچه بهر آن مسیحا مریم آبستن است ۵

هست شاهد بر جفاهای زلیخای هوا
یوسف گل را که چندین چاکها بر دامن است ۶

سوخت از سر تا قدم خود را فضولی بهر دوست
شمع بزم دوست شد او را چه باک از دشمن است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷ - ذوق وصلت یافت دل از ساقی و ساغر گذشت
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - بحال زار من آن ماه را نگاهی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.