شماره ۱۱۰ - جانی که هست رسته ز آزار او کجاست

جانی که هست رسته ز آزار او کجاست
آزاده که نیست گرفتار او کجاست ۱

آسوده که داشته باشد فراغتی
در دور غمزه های ستمگار او کجاست ۲

صاحب دلی که در دل او نیست بار غم
در آرزوی لعل گهربار او کجاست ۳

من نیستم فتاده رفتار او همین
افتاده که نیست ز رفتار او کجاست ۴

تنها مگو که واله رخسار او منم
آن کس که نیست واله رخسار او کجاست ۵

بی پرده اوست در همه جا جلوه گر ولی
چشمی که هست قابل دیدار او کجاست ۶

دل بود جای محنت بسیار او بسوخت
در حیرتم که محنت بسیار او کجاست ۷

از غم دل فضولی زارست بی قرار
یارب قرار بخش دل زار او کجاست ۸