هوش مصنوعی: این شعر از عشق و درد سخن می‌گوید و قدح (پیاله) را به عنوان نمادی از جنون و سوزش درونی توصیف می‌کند. شاعر از نقش لب یار و تأثیر آن بر روح و روان خود می‌گوید و قدح را موجودی آگاه از رازهای درونی می‌داند که از عشق و فسون لب یار آموخته‌است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند قدح و می‌تواند نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر داشته باشد.

شماره ۱۲۲ - عکس لبت نمود دلم کرد خون قدح

عکس لبت نمود دلم کرد خون قدح
دردا که کرد سوز درونم فزون قدح ۱

بر باد داد رخت سرای سلامتم
یارب که چون حباب شود سرنگون قدح ۲

نقش تو می کند رقم صفحه درون
پا می نهد ز دائره خود برون قدح ۳

گردد مدام کف بلب آورده هر طرف
بر عقل روشن است که دارد جنون قدح ۴

انصاف بر صفای دل صافیش که کرد
بهر لب تو ترک می لاله گون قدح ۵

صیاد هوش و ره زن عقل است غالبا
آموختست از لب لعلت فسون قدح ۶

غیر از قدح مجوی فضولی مصاحبی
زیرا که آگه است ز راز درون قدح ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - کرد درد غیر را دلبر علاج
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - مرا هر گه که پندی می دهد با چشم تر ناصح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.