هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و درد سخن میگوید و قدح (پیاله) را به عنوان نمادی از جنون و سوزش درونی توصیف میکند. شاعر از نقش لب یار و تأثیر آن بر روح و روان خود میگوید و قدح را موجودی آگاه از رازهای درونی میداند که از عشق و فسون لب یار آموختهاست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند قدح و میتواند نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر داشته باشد.
شماره ۱۲۲ - عکس لبت نمود دلم کرد خون قدح
عکس لبت نمود دلم کرد خون قدح
دردا که کرد سوز درونم فزون قدح ۱
بر باد داد رخت سرای سلامتم
یارب که چون حباب شود سرنگون قدح ۲
نقش تو می کند رقم صفحه درون
پا می نهد ز دائره خود برون قدح ۳
گردد مدام کف بلب آورده هر طرف
بر عقل روشن است که دارد جنون قدح ۴
انصاف بر صفای دل صافیش که کرد
بهر لب تو ترک می لاله گون قدح ۵
صیاد هوش و ره زن عقل است غالبا
آموختست از لب لعلت فسون قدح ۶
غیر از قدح مجوی فضولی مصاحبی
زیرا که آگه است ز راز درون قدح ۷
دردا که کرد سوز درونم فزون قدح ۱
بر باد داد رخت سرای سلامتم
یارب که چون حباب شود سرنگون قدح ۲
نقش تو می کند رقم صفحه درون
پا می نهد ز دائره خود برون قدح ۳
گردد مدام کف بلب آورده هر طرف
بر عقل روشن است که دارد جنون قدح ۴
انصاف بر صفای دل صافیش که کرد
بهر لب تو ترک می لاله گون قدح ۵
صیاد هوش و ره زن عقل است غالبا
آموختست از لب لعلت فسون قدح ۶
غیر از قدح مجوی فضولی مصاحبی
زیرا که آگه است ز راز درون قدح ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - کرد درد غیر را دلبر علاج
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - مرا هر گه که پندی می دهد با چشم تر ناصح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.