هوش مصنوعی: این شعر از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از عشق بی‌پاسخ و انتظار طولانی می‌نالد و اشاره می‌کند که محبت معشوق مانند آتش است که بر چشم تر کشیده می‌شود. همچنین، او از رنج‌های دنیوی و عذاب‌های اخروی می‌گوید که گریبان‌گیر عاشقان می‌شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و عذاب نیاز به بلوغ ذهنی دارد.

شماره ۱۹۷ - سر مکش از من که از من درد سر خواهی کشید

سر مکش از من که از من درد سر خواهی کشید
هر دم از آه من آزار دگر خواهی کشید ۱

چاره بیدرایم کن ور نه از افغان من
محنت بیداری از من بیشتر خواهی کشید ۲

برنخواهم داشتن ای شمع چشم از قامتت
گر تو میل آتشم بر چشم تر خواهی کشید ۳

انتظاری می کشم عمریست تا دانسته ام
کآفتابی تیغ بر اهل نظر خواهی کشید ۴

سینه را پیش از گریبان چاک خواهم زد اگر
دامن از دست من خونین جگر خواهی کشید ۵

خوش دلم زین رهگذر گر لطف می آیی برم
آه اگر روزی قدم زین رهگذر خواهی کشید ۶

محنت خوبان فضولی نیست در دنیا همین
روز محشر هم عذابی زین بتر خواهی کشید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - جای ما کوی تو خواهد بود تا خواهیم بود
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - بدرد و محنت بسیار ما را یار می داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.