هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر دلدادگی عمیق شاعر به معشوق است که با توصیف زیبایی‌های او و احساسات شدید عاشقانه همراه است. شاعر از غمزه‌ها و ابروی معشوق می‌گوید و درد فراق و عشق بی‌پاسخ را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و گاهی دردناک است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۶۶ - چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویم

چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویم
که جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم ۱

بغمزه می رباید دل بابرو می ستاند جان
چه چشمست آن چه ابرو کشته آن چشم و ابرویم ۲

بپیکانش گرانی بر تن بیمار می خواهم
که نتوانند بردن بعد مردن زان سر کویم ۳

نباشد دوختن چاک دلم را در غمت ممکن
اگر سوزن شود بر رشته تن هر سر مویم ۴

سزد گر سر نهد بر پای مژگان مردم چشمم
که بگشادست درهای بلا در عشق بر رویم ۵

چه بختست این که گر یک دم کنم جا پهلوی شمعی
چو سایه می شود پیدا رقیبی هم بپهلویم ۶

فضولی صد بلا زان ماه اگر بینم عجب نبود
که او شوخ بلا انگیز و من رند بلا جویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - جان را بلعل چون شکرت تا سپرده ام
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - بدل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.