شماره ۳۲۸ - دل بصد عقد بجعد سر زلفت بستم

دل بصد عقد بجعد سر زلفت بستم
شکر الله ز غم گم شدن او رستم ۱

چشم دارم که شود هستی من صرف غمت
غیر ازین نیست مراد دل من تا هستم ۲

چه کشم بهر می از ساقی دوران منت
لله الحمد من از جام محبت مستم ۳

هر کرا هست غم من ز تو پرسد حالم
که من از خویش بریدم بتو تا پیوستم ۴

دل نبود آنکه سپردم بتو ای سنگین دل
شیشه بود که بر سنگ زدم بشکستم ۵

یا بدامان تو یا بر سر خود خواهم زد
با سر و کار دگر کار ندارد دستم ۶

منم آن شمع فضولی که بامید وصال
تا نمردم بره او ز طلب ننشستم ۷