هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و جنون ناشی از آن سخن میگوید. او از ابروی معشوق به عنوان منشأ جنون خود یاد میکند و از درد دل و رنجهای عشق مینالد. اشعار حاکی از دلدادگی عمیق، ملامتهای درونی، و ترس از بخت نامساعد است. شاعر همچنین از دنیای پست و افراد فضول ابراز ناخرسندی میکند و دعوت به همتی بلند مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و برخی اشارات به رنجهای درونی است که درک آنها برای مخاطبان کمسنوسال دشوار بوده و ممکن است برای آنان نامناسب باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم متن را برای گروههای سنی پایینتر چالشبرانگیز میکند.
شماره ۳۳۹ - می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزون
می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزون
هست ابروی تو ما را سر خط مشق جنون ۱
دل قدت را دید لعلت راست مایل مدتیست
می کشم از دل ملامت می خورم از دیده خون ۲
دیده می ریزد درون از چاکهای سینه ام
دل ز راه دیده هر خونی که می آرد برون ۳
عاشق از حال دل پر خون چه حاجت دم زند
می توان دانست از رنگ سرشگ لاله گون ۴
رشته پیوند خود با تارهای زلف او
کرده ام محکم ولی می ترسم از بخت زبون ۵
پنبه ننهاد کس بر داغهای سینه ام
کآتشی در سینه اش نگرفت از سوز درون ۶
بهر دنیا منت دونان فضولی تا بکی
دل بعالی همتی بردار از دنیای دون ۷
هست ابروی تو ما را سر خط مشق جنون ۱
دل قدت را دید لعلت راست مایل مدتیست
می کشم از دل ملامت می خورم از دیده خون ۲
دیده می ریزد درون از چاکهای سینه ام
دل ز راه دیده هر خونی که می آرد برون ۳
عاشق از حال دل پر خون چه حاجت دم زند
می توان دانست از رنگ سرشگ لاله گون ۴
رشته پیوند خود با تارهای زلف او
کرده ام محکم ولی می ترسم از بخت زبون ۵
پنبه ننهاد کس بر داغهای سینه ام
کآتشی در سینه اش نگرفت از سوز درون ۶
بهر دنیا منت دونان فضولی تا بکی
دل بعالی همتی بردار از دنیای دون ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۸ - ای لاله رخ مرو دلم از هجر خون مکن
گوهر بعدی:شماره ۳۴۰ - نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.