شماره ۳۴۵ - زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من

زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من
اشک از چهره جان شست غبار تن من ۱

حیرت لعل تو بردم بلحد نیست عجب
گر شود گلخنی از آتش دل مدفن من ۲

گردباد غم و گرداب بلا نیست شوند
چند گردند درین بادیه پیرامن من ۳

ذوق دیدار تو آیینه چه ادراک کند
روی چون مه منما جز بدل روشن من ۴

نیست از ضعف بدن ناله من می ترسم
که فتد طوق غمت بی خبر از گردن من ۵

رشته شمع شبستان غمم در آتش
من نه مجروحم و پرخون شده پیراهن من ۶

چون نمیرم من ازین غصه فضولی که ز غم
مردم و یار ندارد خبر از مردن من ۷