هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غنایی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از ضعف و ناتوانی خود در برابر خیال معشوق میگوید و از عشق و رشک و سودا سخن میراند. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند آتش درون، مرغ آتشینپر، و خط سبز و زلف سیاه، احساسات خود را به زیبایی به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عاطفی عمیق است که درک آنها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۵۷ - شد واقف از خیال من آن مه بحال من
شد واقف از خیال من آن مه بحال من
نگذاشت فرق ضعف ز من تا خیال من ۱
بستم خیال کام دگر زآن دهن ولی
کاری نکرد هیچ خیال محال من ۲
گفتم سگ توام سبب اینست غالبا
کز من چنین گریخته وحشی غزال من ۳
گفتم ز رشک بر ورق لاله نقطه ایست
گفتم این کنایه ایست ز رخسار و خال من ۴
بی خط سبز و زلف سیاه تو شاهدست
بر روی زرد من رقم اشک آل من ۵
سر زد ز چاک سینه من آتش درون
من مرغ آتشین پرم اینست بال من ۶
سودای عقل کرد فضولی مرا ملول
حرفی ز عشق گوی بدفع ملال من ۷
نگذاشت فرق ضعف ز من تا خیال من ۱
بستم خیال کام دگر زآن دهن ولی
کاری نکرد هیچ خیال محال من ۲
گفتم سگ توام سبب اینست غالبا
کز من چنین گریخته وحشی غزال من ۳
گفتم ز رشک بر ورق لاله نقطه ایست
گفتم این کنایه ایست ز رخسار و خال من ۴
بی خط سبز و زلف سیاه تو شاهدست
بر روی زرد من رقم اشک آل من ۵
سر زد ز چاک سینه من آتش درون
من مرغ آتشین پرم اینست بال من ۶
سودای عقل کرد فضولی مرا ملول
حرفی ز عشق گوی بدفع ملال من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۶ - حباب نیست ز خون گرد دیده تر من
گوهر بعدی:شماره ۳۵۸ - ای بر فراز مسند عزت مکان تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
