شماره ۲۸ - آدمی را فضل صوری و کمال معنویست

آدمی را فضل صوری و کمال معنویست
نیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر ۱

گاه عرض حسن صورت می کند بر اهل حال
می شود محبوب مه پیکر حبیب سیمبر ۲

می دهد نظاره رفتار او آرام دل
می فزاید چهره زیبای او نور بصر ۳

گر فقیه و عابد و شیخ و معلم می شود
می کند تعلیم علم و صنعت و فضل و هنر ۴

می رساند فیض او دل را بسرحد کمال
می شود ارشاد او اهل طلب را راهبر ۵

عقل حیران است در کیفیت اطوار او
هست گلزار طبیعت را نهال بارور ۶

هم سرور دیده می یابند ازو هم کام دل
گه شکوفه می نماید گاه می بخشد ثمر ۷