شماره ۱۱ - ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نما

ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نما
گشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا ۱

حسن خط جمال تو هست چو عین ذات حق
ذات حق از جمال تو گشت عیان و رونما ۲

عرش خدا چو روی او بود نمود روی از او
سی و دو نطق موبه مو در شب قدر ز استوا ۳

روز قیام شد عیان از رخ بدرت ای جوان
شق قمر چو کرده ای، شد سر زلف تو دو تا ۴

سی و دو خط چو رخ نمود روز عبید از رخت
سی و دو نطق شد عیان زان خط روی جانفزا ۵

هرکه سجود روی تو همچو ملک کند یقین
جنت روی تو شود روز جزا ورا جزا ۶

سجده کنم به روی تو زان که تو قبله منی
وقت نماز می کنم سوز و نیاز را ادا ۷

فاتحه رخ ترا چون به نماز خوانده ام
طاعت من قبول شد یافته ام ز حق لقا ۸

سجده بجز به روی تو نیست قبول پیش حق
بهر همین سجود من نیست بجز رخ ترا ۹

قاری مصحف رخت بود خدا چو خود نوشت
گشت شهید حسن خود خواند چو سوره شفا ۱۰

عین وجود جمله شد شاهد و هم شهید خود
عارف ذات خود چو شد یافت ز ذات حق لقا ۱۱

بود همیشه ذات او عاشق حسن سی و دو
داشت همیشه جست و جو خویش به خویش دایما ۱۲

گشت عیان کنون، تمام، ذات خدای لاینام
مفتعلن مفاعلن تا له تلا و تا له لا ۱۳

فضل قدیم ذوالمنن خالق خلق مرد و زن
عارف وجه خویشتن بود همیشه از خدا ۱۴

سجده روی فضل کن چونکه ز لطف در ازل
فضل ز فضل خود سرشت جان و تنت نسیمیا ۱۵

گرچه نسیمی خاک شد در ره آن صنم ولی
بر سر دیده می کشند اهل نظر چو توتیا ۱۶