شماره ۲۰ - ای کعبه جمال توام قبله صلوة

ای کعبه جمال توام قبله صلوة
حسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات ۱

ذرات کاینات به مهر تو قایمند
چون عالم صفات که قایم بود به ذات ۲

ادراک حسن روی تو خفاش کی کند
ای آفتاب روی تو مستجمع صفات ۳

روشن شد اینک روی تو در لات دیده اند
آنان که در کنشت پرستیده اند لات ۴

از نازکی رخ چو مهت بر بساط حسن
لیلاج عقل را به دو منصوبه کرده مات ۵

در کاینات غیر تو کس را وجود نیست
ای یافته وجود به ذات تو کاینات ۶

شرک است در طریق حقیقت دویی، ولی
ما خضر تشنه ایم و تویی چشمه حیات ۷

دم درکش از بیان لب لعلش ای خرد
کافزون ز وسع کوزه بود دجله و فرات ۸

زلفش به راستی شب قدر است و راست است
گر خوانمش به وجه دگر لیلة البرات ۹

آن کو زفضل حق چو نسیمی به حق رسید
شمع هدایت آمد و پروانه نجات ۱۰