شماره ۳۰ - ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است

ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است
دل من بی لب لعل نمکینت ریش است ۱

گر کنم روز و شب اندیشه وصلت چه عجب
عاشق غمزده پیوسته محال اندیش است ۲

جور خوبان ز وفا گرچه بود بیش، ولی
ای وفا اندک من! جور تو بیش از بیش است ۳

دل من وصل تو مشکل به کف آرد زانرو
کاحتشام تو نه مقدار من درویش است ۴

جور و خواری همه کس را بود از بیگانه
من بی طالع سودا زده را از خویش است ۵

گرچه آزار و جفا مذهب خوبان باشد
بت بی رحم مرا کشتن عاشق کیش است ۶

گرچه لعل لب تو چشمه نوش است ولی
از رقیبان تو بسیار به جانم نیش است ۷

سر نثار قدمش کرد نسیمی و هنوز
خجل از کرده خویش آمد و سر در پیش است ۸