شماره ۲۹ - گفتمش زلف تو مأوایی خوش است

گفتمش زلف تو مأوایی خوش است
گفت خوبان را همه جایی خوش است ۱

گفتمش همتا ندارد قامتت
گفت چشمم نیز همتایی خوش است ۲

گفتمش دور خوش است ایام عمر
گفت آن با روی زیبایی خوش است ۳

گفتمش در بند بالای توام
گفت از این مگذر که بالایی خوش است ۴

گفتمش سودای چشمت کرده ام
گفت می بینی چه سودایی خوش است ۵

گفتمش کار خوش است این کار عشق
گفت با چون من دلارایی خوش است ۶

گفتمش عشق رخت شد رای من
گفت عاشق را همه رایی خوش است ۷

گفتمش سرو چمن پیش تو کیست؟
گفت بی رفتار و بی پایی خوش است ۸

گفتمش دارم تمنای تو، گفت
ای نسیمی این تمنایی خوش است ۹