شماره ۳۸ - عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواست

عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواست
اعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است ۱

گر به جامی بود جم را حشمت و شاهنشهی
دارد این آیینه رویت که روی حق نماست ۲

دیگران گر سدره فردا تمنا می کنند
طوبی ما هست بالایت که حسنت منتهاست ۳

(نقش هستی سر به سر روشن شد از رویت مگر
جام جمشید رخت آیینه گیتی نماست) ۴

آن که در جا نیستی می گویدت بی دیده است
ذره ای جا بی تو در دنیا و در عقبی کجاست؟ ۵

آن که چون شیطان سجود قبله رویت نکرد
گو به لعنت رو که چون ابلیس در چون و چراست ۶

زان عزازیل از خدا نشنود امر اسجدوا
کز حسد پنداشت آدم صورت غیر خداست ۷

حسن رویت هست مستغنی زهررویی که هست
آفرین بر بخشش فضلت که دریای عطاست ۸

آن که جز روی تو دارد قبله در پیش نظر
رخ ز روی حق بتابیده است و رویش در قفاست ۹

ای ز هجران سوخته جانم به آتش همچو شمع
چشم جان بگشا که روز وعده وصل و لقاست ۱۰

(نیک و بد را علت از روی حقیقت چون یکی است
از دویی بگذر که یکتاییم و یکتا کی دوتاست؟) ۱۱

از ره صورت مسمایی و اسمی گرچه هست
در حقیقت عین اشیاییم و اشیا عین ماست ۱۲

حسن یار و عشق ما را انتهایی نیست چون
اولین چیزی که می جویی از آن بی ابتداست ۱۳

حسن او و عشق ما هست ای نسیمی لم یزل
زان که حسن او قدیم و عشق ما بی انتهاست ۱۴