شماره ۶۱ - ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت

ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
مصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت ۱

آیتی از ورق حسن تو هر کس که بخواند
سر توحید عیان گشتش و تقلید بهشت ۲

در ازل حق به چهل صبح به مهرت ای جان
گل ما را همه در مهر و محبت بسرشت ۳

اهل تحقیق چو در صنع خدا می نگرند
هرچه بینند به نظرشان همه خوب است نه زشت ۴

ساقیا فصل بهار است و گل و لاله خوش است
با حریفان غزلخوان و کنار و لب کشت ۵

ما و جام می و رندی و خرابات مغان
صوفی و صومعه و زهد و ریا و سر و خشت ۶

به امید لب شیرین تو ما را شده است
خاک درگاه تو، ای خسرو خوبان به کنشت (؟) ۷

صوفی و مسجد و سالوسی و تزویر و ریا
کعبه روی تو ای ماه نسیمی و کنشت ۸