شماره ۲۰۲ - ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیم

ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیم
تا ابد مردود و گمراهی چو شیطان رجیم ۱

«خالدین » خال سیاهش دان و جنت «وجهه »
تا ببینی حسن حق در جنت آباد نعیم ۲

گر ز «الرحمن عل العرش استوی » داری خبر
از در طه درآ ای طالب رب رحیم ۳

گر تو هستی از بنی آدم بگو با من که چون
هست آدم باء بسم الله الرحمن الرحیم ۴

مؤمن است آیینه مؤمن ببین گر مؤمنی
در هوالمؤمن جمال دوست، تا باشی سلیم ۵

در جهان از امر و خلق و کن فکان و هرچه هست
آدم است آیینه ذات خداوند قدیم ۶

گر نبودی مظهر ذات خدا، آدم کجا
مستحق «اسجدوا» گشتی ز علام علیم ۷

آتش رخسار آدم بود بی روی و ریا
آن که می گفت از درخت انی اناالله با کلیم ۸

خلعت «لاخوف » درپوش از «هوالفضل المبین »
تا به حق ره یابی و ایمن شوی از خوف و بیم ۹

مصحف حق است رویش چشم و ابرو سوره ها
قامت و زلف و دهانش چون الف لام است و میم ۱۰

بر نسیمی چون ز فضل حق در جنت گشود
می خورد با حور و غلمان سلسبیل از جام سیم ۱۱