شماره ۲۰۱ - با روی او مگو که ز گلزار فارغیم

با روی او مگو که ز گلزار فارغیم
کز هستی دو کون به یکبار فارغیم ۱

ای شیخ شهر! دور ز انکار ما برو
اقرار کن به ما که ز انکار فارغیم ۲

با نور و ظلمت رخ و زلفش الی الابد
از شمع آفتاب و شب تار فارغیم ۳

اغیار نیست در ره وحدت اگر بود
بالله به جان یار ز اغیار فارغیم ۴

ما را ز ماه روی تو هر ماه حاصل است
از هفته های هفت و شش و چار فارغیم ۵

شمع رخت که مطلع انوار کبریاست
تا دیده شد ز مطلع انوار فارغیم ۶

مست از شراب صافی میخانه مسیح
تا گشته ایم از می خمار فارغیم ۷

سر دو کون چون ز رخت آشکار شد
از نکته های مخفی اسرار فارغیم ۸

منصور گشت کام نسیمی به فضل حق
از ما بدار دست که از دار فارغیم ۹