خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را از تعلقات دنیوی و ریا دور می‌کند و به سمت عشق حقیقی، یقین و اخلاص دعوت می‌نماید. شاعر از دل می‌خواهد که به جای طمع و خودپرستی، به باده‌ی معنوی عشق روی آورد و در مسیر رسیدن به حبیب (خدا) آرام نگیرد. همچنین، زاهد ریاکار را از آلودگی‌های ظاهری برحذر می‌دارد و تأکید می‌کند که نام و ننگ و تعلقات دنیوی، همه حجاب راه هستند. در پایان، شاعر به گذرا بودن دنیا اشاره کرده و فرصت‌های امروز را نباید به آینده موکول کرد.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'باده' و مفاهیم انتزاعی عرفانی برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل هضم نیست.

ای دل ار پخته عشقی، طمع خام مکن
همدم باده شو و جز هوس جام مکن

از ره خویش پرستی قدمی بیرون نه
قطع این منزل و ره جز به چنین گام مکن

منزل اهل یقین کوی حبیب است، ای دل!
تا به منزل نرسی یک نفس آرام مکن

از ریا پاک شو ای زاهد آلوده لباس
شبهه و وسوسه را زهد و ورع نام مکن

دور سجاده و تسبیح گذشت، ای زاهد!
این یکی دانه مساز، آن دگری دام مکن

گر سر طاعت حق چون ملکت هست ای دل!
بجز از سجده آن سرو گل اندام مکن

چون شدی با دهن و چشم و لب یار حریف
جز حدیث شکر و پسته و بادام مکن

نام و ننگ و دل و دین جمله حجاب است و دویی
یک جهت باش و بدین ها طلب نام مکن

هست چون عاریتی دولت ده روزه دهر
تکیه بر دولت ده روزه ایام مکن

گر کنی فرصت امروز به آینده بدل
مکن این فایده، این نیک سرانجام! مکن

بر عذار تو که اسلام من است، از خط و خال
لشکر کفر مکش، غارت اسلام مکن

ای نسیمی چو برآمد ز لب او کامت
به همه کام رسیدی، سخن از کام مکن

«نسیمی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir