هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و توصیفی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و زیبایی‌های او می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند زلف، چین، گل، نرگس، و یاسمن برای توصیف معشوق استفاده کرده و احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.

شماره ۲۳۴ - ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چین

ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چین
بستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین ۱

چین به چین نافه چین کرده به چین گل برچین
نرگسش خفته و از یاسمینش گل برچین ۲

ز گل دسته ببسته صنمم سنبل تر
ز هرش رشته فرو هشته دوصد نافه (چین) ۳

حلقه در حلقه گره در گره و بند به بند
پیچ در پیچ و زره بر زره و چین برچین ۴

گفتمش تا شکری چینم و شفتالوی چند
ابرویش گفت بچین غمزه او گفت مچین ۵

ترک من گفت به خون تو خطی آوردم
وای بزم حالمزه بوسوز اگر الوسه حسین ۶

من در این چین و مچین گشته اسیرم چه کنم
رخ و زلف بت من در همه چین است و مچین ۷

در ختا و ختن خسرو خوبان جهان
همچو ترکی نبود در همه چین و ماچین ۸

ای نسیمی! چو تمنای وصالش کردی
خار باغش شو و از باغ لطافت گل چین ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - عاقل دانا بیاب آیت سحر مبین
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.