شماره ۲۶۲ - ای که حاجت ز در اهل ریا می طلبی

ای که حاجت ز در اهل ریا می طلبی
نقد مقصود کجا و تو کجا می طلبی ۱

جای آن است که خون تو بریزند ای دل!
سست همت! نظر از غیر چرا می طلبی؟ ۲

تا تو در بند خودی راه به جایی نبری
ترک خود گیر اگر زان که خدا می طلبی ۳

تا به کی در طلبش این همه سرگردانی؟
دوست غایب ز تو چون نیست کرا می طلبی؟ ۴

چون نسیمی طلب خاک در میکده کن
گر تو اکنون چو خضر آب بقا می طلبی ۵