شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده است

دور باد از من و یارانم خونریز نبرد
که تنم از آن به شکنج است و دلم پر غم و درد ۱

خاک را سرخ ز خون پسرانم کردند
دخترانم را رخساره ز دهشت شده زرد ۲

این چه نغمه است کز او ناله کند پیر و جوان
وین چه بانگ است که از وی بخروشد زن و مرد ۳

توپهاشان همه خاراشکن و قلعه شکاف
اسبهاشان همه دریا سپر و کوه نورد ۴

از چه بر گردن ما بار نمایند ملوک
همه آداب خود و شیوه خود فردا فرد ۵

گرد بی تربیتی بسترد از چهره ی ما
گر تواند کسی از بحر برانگیزد گرد ۶

شمع مشرق نشود ز آتش غربی روشن
گو بکوبند همی تا دم صور آهن سرد ۷