درباره ادیب الممالک
محمد صادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی- درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری» شاعر، ادیب و روزنامهنگار دوره مشروطه است.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - هنگام جنگ عمومی در اتحاد اسلام فرماید
شماره ۲ - سزد ار سجده برد میر فراهانی را
شمارهٔ ۳ - غزل در جواب تقریظ حجة الاسلام فرماید
شماره ۴ - تقدیم دوست کردم تصویر خویشتن را
شماره ۵ - ای نگهبانان آیین ای دلیران در حروب
شماره ۶ - شنیدم کودکی گفتا به همشاگرد خود یارب
شمارهٔ ۷ - در نکوهش امجدالسلطان نامی که در عدلیه معاونت داشته فرماید
شمارهٔ ۸ - پس از فتح تهران و خلع محمد علی میرزا خطاب
شمارهٔ ۹ - بحاجی حسین آقای ملک بر سبیل طیبت نگاشته است
شماره ۱۰ - نه عمر رفته دگر باره آید اندر دست
شماره ۱۱ - لسان را سحر در طی لسانست
شماره ۱۲ - ابوالفتح اسکندری گفته است
شماره ۱۳ - غلام همت آنم که خاک عشق سرشت
شماره ۱۴ - مطرب ساوجبلاغ زاغ و کلاغ است
شماره ۱۵ - تقدیم دوست کردم قرقاول محبت
شماره ۱۶ - همی بنازد ملک و هی ببالد بخت
شمارهٔ ۱۷ - خطاب به انباز خویش خانم اقدس
شمارهٔ ۱۸ - ماده تاریخ حاجی آقا محسن عراقی
شماره ۱۹ - چکیده لعل معروق به صفحه سمنت
شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سره
شمارهٔ ۲۱ - مختوم بنام شاه ولایت
شمارهٔ ۲۲ - در وصف قنات عین الشرف که نیرالدوله در صحن مطهر جاری ساخته
شماره ۲۳ - جهان مانا همه سمراد باشد
شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده است
شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چین
شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گوید
شمارهٔ ۲۷ - چین
شمارهٔ ۲۸ - چینیان
شماره ۲۹ - سحر بشارتم از دور مهر و ماه آمد
شماره ۳۰ - آوخ ای یاران که طومار معارف پاره شد
شمارهٔ ۳۱ - مطایبه
شمارهٔ ۳۲ - اندرز بر سبیل غزل
شماره ۳۳ - مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمد
شماره ۳۴ - وزرا پاسبان پادشهند
شماره ۳۵ - هر زمان غره شوال ز در بازآید
شماره ۳۶ - بپای آل علی هر که روی زاری سود
شماره ۳۷ - آمد ز سفر موکب والای ولیعهد
شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش رشوه
شماره ۳۹ - بزیر سایه شاهی که مهر از پرتوش زاید
شماره ۴۰ - رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده اند
شماره ۴۱ - دلبرا عیدت خوش و فرخنده باد
شماره ۴۲ - درین چمن که هوار و به اهتراز آورد
شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگم
شماره ۴۴ - از خاک ری در گوش جان آواز اقدس میرسد
شماره ۴۵ - ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
شماره ۴۶ - باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد
شماره ۴۷ - پرده یکسو شد و معشوقه پدیدار آمد
شمارهٔ ۴۸ - تضمین غزل خواجه شیراز
شماره ۴۹ - مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد
شماره ۵۰ - جواب نامه ام از نزد دوست دیر آمد
شماره ۵۱ - تا خاتم فیروزه مرا یار فرستاد
شماره ۵۲ - هزار و سیصد و سی و سه سال کرده گذر
شماره ۵۳ - چمن از سبزه شد کان نشابور
شمارهٔ ۵۴ - ترجمه از عربی
شماره ۵۵ - ای مفخر دودمان تیمور
شمارهٔ ۵۶ - بوزیر اوقاف وقت نگاشته است
شماره ۵۷ - ولیلة طال سهادی بها
شمارهٔ ۵۸ - اصطلاحات عکاسی
شماره ۵۹ - بسفر رفت نگار من و من شیفته وار
شماره ۶۰ - زمانه کرد در این سرزمین غریبم باز
شماره ۶۱ - دلدار بمن از همه کس بیش کند ناز
شماره ۶۲ - دلم بسته در حکم و فرمان اقدس
شمارهٔ ۶۳ - در وصف پرنس ارفع الدوله
شماره ۶۴ - داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش
شمارهٔ ۶۵ - خطاب به معشوق
شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوق
شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمام
شماره ۶۸ - سه شنبه خواند مرا آن صنم بخانه خویش
شماره ۶۹ - فدای بدرو رخ ماه و زلف پر شکنش
شمارهٔ ۷۰ - مرثیه
شمارهٔ ۷۱ - نکوهش عدلیه عصر قاجار
شماره ۷۲ - آخر ای ایرانیان ای مردمان باشرف
شمارهٔ ۷۳ - بمرحوم ملک التجار تهرانی که در ذوق و ادب معروف است نگاشته
شمارهٔ ۷۴ - حاجی ملک التجار در جواب نوشته و در دیوان ادیب ضبط است
شمارهٔ ۷۵ - نکوهش القاب بی مورد
شماره ۷۶ - امیر یا غم بدرت بکاست همچو هلال
شماره ۷۷ - آن خمیری را کز آب سلسبیل
شمارهٔ ۷۸ - حکیم دانا میرزا ابوالحسن جاوه فرماید:
شماره ۷۹ - ای که گفتی ملک درویشی نه بی لشکر گرفتم
شمارهٔ ۸۰ - عید قربان
شمارهٔ ۸۱ - حماسه
شماره ۸۲ - ای برق نژاد آهن اندام
شمارهٔ ۸۳ - ماده تاریخ
شماره ۸۴ - نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
شماره ۸۵ - دامن دل ز کف صبر رها میبینم
شماره ۸۶ - تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم
شماره ۸۷ - گر صد هزار بار گدازی در آتشم
شماره ۸۸ - دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم
شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرماید
شماره ۹۰ - زبان ناطقه کوته کن ای شکسته قلم
شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵
شماره ۹۲ - نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
شماره ۹۳ - مهر در بیت الشرف شد ما به زندان اندریم
شماره ۹۴ - تا رخ شمس السعاده تافت در ایوان
شمارهٔ ۹۵ - ماده تاریخ
شماره ۹۶ - مرد چوباشد بوقت کار هراسان
شماره ۹۷ - ای پسر پادشاه کشور ایران
شماره ۹۸ - یک سوزن و یک سنجاق بودند بسوزندان
شماره ۹۹ - از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان
شماره ۱۰۰ - ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
شماره ۱۰۱ - شب ولادت فیروز شه مظفر دین
شماره ۱۰۲ - فاق العواهل صاحب الایوان
شمارهٔ ۱۰۳ - ماده تاریخ کتاب گوهر خاوری تألیف پرنس ارفع الدوله
شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه
شمارهٔ ۱۰۵ - تاریخ وفات میرزا حسینعلیخان فرزند نظام السلطنه
شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب بمیرزا حیدر علی کمالی اصفهانی
شماره ۱۰۷ - کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
شماره ۱۰۸ - چون کواکب تابع برج است دارالملک ایران
شمارهٔ ۱۰۹ - در نکوهش تقویم نگاران تازه
شماره ۱۱۰ - گیتی شده از شکوفه چون مینو
شماره ۱۱۱ - ای تاجر بی ثروت سوداگر بی مایه
شماره ۱۱۲ - دانایی و تدبیر ز انفاق و کرم به
شمارهٔ ۱۱۳ - در ستایش پرنس ارفع الدوله
شماره ۱۱۴ - شمس و قمرم سجده نمودند سحرگاه
شماره ۱۱۵ - در مشهد کویت آمده بود
شمارهٔ ۱۱۶ - تاریخ رحلت امیر سید عبدالله خان اتابکی شاعر معروف
شماره ۱۱۷ - ای دل چو ز تن کاهی و در جان بفزائی
شمارهٔ ۱۱۸ - نکوهش شورای عالی عدلیه وقت
شماره ۱۱۹ - ای ملک از همتت شد سبز چون بستان گیتی
شماره ۱۲۰ - مخور جانا فریب از گنج گیتی
شماره ۱۲۱ - حاج باقر جان بقر بودی چرا بیقور گشتی
شماره ۱۲۲ - گویند در دهی رفت بزغاله ای ببامی
شمارهٔ ۱۲۳ - مکالمه تخت و تاج بمناسبت وقعه هفتم محرم ۱۳۳۳
شماره ۱۲۴ - دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
شماره ۱۲۵ - چو سیف الدوله از سلسال باقی
شمارهٔ ۱۲۶ - تاریخ رحلت شمس المعالی
شماره ۱۲۷ - سراج الهدی حاج ملاعلی
شمارهٔ ۱۲۸ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی
شماره ۱۲۹ - چون پدرم باغ خلد داد به خشتی
شمارهٔ ۱۳۰ - ماده تاریخ تجدید یکی از بناهای شهر قم
شمارهٔ ۱۳۱ - ماده تاریخ دیگر
شماره ۱۳۲ - باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری
شماره ۱۳۳ - اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی
شماره ۱۳۵ - ماه من بر برگ سوری ازغوان ساید همی
شمارهٔ ۱۳۶ - سیم شعبان ۱۳۱۷ در تبریز منظوم داشته است
شماره ۱۳۷ - دوش آن بت سیمین لب آمد ببالینم همی
شماره ۱۳۸ - ای سوده برتر از عرش دیهیم سرفرازی
شمارهٔ ۱۳۹ - خطاب به شیخ نظرعلی