درباره ادیب الممالک

محمد صادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی- درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری» شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دوره مشروطه است.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - هنگام جنگ عمومی در اتحاد اسلام فرماید شماره ۲ - سزد ار سجده برد میر فراهانی را شمارهٔ ۳ - غزل در جواب تقریظ حجة الاسلام فرماید شماره ۴ - تقدیم دوست کردم تصویر خویشتن را شماره ۵ - ای نگهبانان آیین ای دلیران در حروب شماره ۶ - شنیدم کودکی گفتا به همشاگرد خود یارب شمارهٔ ۷ - در نکوهش امجدالسلطان نامی که در عدلیه معاونت داشته فرماید شمارهٔ ۸ - پس از فتح تهران و خلع محمد علی میرزا خطاب شمارهٔ ۹ - بحاجی حسین آقای ملک بر سبیل طیبت نگاشته است شماره ۱۰ - نه عمر رفته دگر باره آید اندر دست شماره ۱۱ - لسان را سحر در طی لسانست شماره ۱۲ - ابوالفتح اسکندری گفته است شماره ۱۳ - غلام همت آنم که خاک عشق سرشت شماره ۱۴ - مطرب ساوجبلاغ زاغ و کلاغ است شماره ۱۵ - تقدیم دوست کردم قرقاول محبت شماره ۱۶ - همی بنازد ملک و هی ببالد بخت شمارهٔ ۱۷ - خطاب به انباز خویش خانم اقدس شمارهٔ ۱۸ - ماده تاریخ حاجی آقا محسن عراقی شماره ۱۹ - چکیده لعل معروق به صفحه سمنت شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سره شمارهٔ ۲۱ - مختوم بنام شاه ولایت شمارهٔ ۲۲ - در وصف قنات عین الشرف که نیرالدوله در صحن مطهر جاری ساخته شماره ۲۳ - جهان مانا همه سمراد باشد شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده است شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چین شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گوید شمارهٔ ۲۷ - چین شمارهٔ ۲۸ - چینیان شماره ۲۹ - سحر بشارتم از دور مهر و ماه آمد شماره ۳۰ - آوخ ای یاران که طومار معارف پاره شد شمارهٔ ۳۱ - مطایبه شمارهٔ ۳۲ - اندرز بر سبیل غزل شماره ۳۳ - مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمد شماره ۳۴ - وزرا پاسبان پادشهند شماره ۳۵ - هر زمان غره شوال ز در بازآید شماره ۳۶ - بپای آل علی هر که روی زاری سود شماره ۳۷ - آمد ز سفر موکب والای ولیعهد شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش رشوه شماره ۳۹ - بزیر سایه شاهی که مهر از پرتوش زاید شماره ۴۰ - رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده اند شماره ۴۱ - دلبرا عیدت خوش و فرخنده باد شماره ۴۲ - درین چمن که هوار و به اهتراز آورد شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگم شماره ۴۴ - از خاک ری در گوش جان آواز اقدس میرسد شماره ۴۵ - ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد شماره ۴۶ - باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد شماره ۴۷ - پرده یکسو شد و معشوقه پدیدار آمد شمارهٔ ۴۸ - تضمین غزل خواجه شیراز شماره ۴۹ - مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد شماره ۵۰ - جواب نامه ام از نزد دوست دیر آمد شماره ۵۱ - تا خاتم فیروزه مرا یار فرستاد شماره ۵۲ - هزار و سیصد و سی و سه سال کرده گذر شماره ۵۳ - چمن از سبزه شد کان نشابور شمارهٔ ۵۴ - ترجمه از عربی شماره ۵۵ - ای مفخر دودمان تیمور شمارهٔ ۵۶ - بوزیر اوقاف وقت نگاشته است شماره ۵۷ - ولیلة طال سهادی بها شمارهٔ ۵۸ - اصطلاحات عکاسی شماره ۵۹ - بسفر رفت نگار من و من شیفته وار شماره ۶۰ - زمانه کرد در این سرزمین غریبم باز شماره ۶۱ - دلدار بمن از همه کس بیش کند ناز شماره ۶۲ - دلم بسته در حکم و فرمان اقدس شمارهٔ ۶۳ - در وصف پرنس ارفع الدوله شماره ۶۴ - داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش شمارهٔ ۶۵ - خطاب به معشوق شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوق شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمام شماره ۶۸ - سه شنبه خواند مرا آن صنم بخانه خویش شماره ۶۹ - فدای بدرو رخ ماه و زلف پر شکنش شمارهٔ ۷۰ - مرثیه شمارهٔ ۷۱ - نکوهش عدلیه عصر قاجار شماره ۷۲ - آخر ای ایرانیان ای مردمان باشرف شمارهٔ ۷۳ - بمرحوم ملک التجار تهرانی که در ذوق و ادب معروف است نگاشته شمارهٔ ۷۴ - حاجی ملک التجار در جواب نوشته و در دیوان ادیب ضبط است شمارهٔ ۷۵ - نکوهش القاب بی مورد شماره ۷۶ - امیر یا غم بدرت بکاست همچو هلال شماره ۷۷ - آن خمیری را کز آب سلسبیل شمارهٔ ۷۸ - حکیم دانا میرزا ابوالحسن جاوه فرماید: شماره ۷۹ - ای که گفتی ملک درویشی نه بی لشکر گرفتم شمارهٔ ۸۰ - عید قربان شمارهٔ ۸۱ - حماسه شماره ۸۲ - ای برق نژاد آهن اندام شمارهٔ ۸۳ - ماده تاریخ شماره ۸۴ - نادیده چنان مست تمنای تو گشتم شماره ۸۵ - دامن دل ز کف صبر رها می‌بینم شماره ۸۶ - تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم شماره ۸۷ - گر صد هزار بار گدازی در آتشم شماره ۸۸ - دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرماید شماره ۹۰ - زبان ناطقه کوته کن ای شکسته قلم شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵ شماره ۹۲ - نادیده چنان مست تمنای تو گشتم شماره ۹۳ - مهر در بیت الشرف شد ما به زندان اندریم شماره ۹۴ - تا رخ شمس السعاده تافت در ایوان شمارهٔ ۹۵ - ماده تاریخ شماره ۹۶ - مرد چوباشد بوقت کار هراسان شماره ۹۷ - ای پسر پادشاه کشور ایران شماره ۹۸ - یک سوزن و یک سنجاق بودند بسوزندان شماره ۹۹ - از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان شماره ۱۰۰ - ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین شماره ۱۰۱ - شب ولادت فیروز شه مظفر دین شماره ۱۰۲ - فاق العواهل صاحب الایوان شمارهٔ ۱۰۳ - ماده تاریخ کتاب گوهر خاوری تألیف پرنس ارفع الدوله شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه شمارهٔ ۱۰۵ - تاریخ وفات میرزا حسینعلیخان فرزند نظام السلطنه شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب بمیرزا حیدر علی کمالی اصفهانی شماره ۱۰۷ - کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن شماره ۱۰۸ - چون کواکب تابع برج است دارالملک ایران شمارهٔ ۱۰۹ - در نکوهش تقویم نگاران تازه شماره ۱۱۰ - گیتی شده از شکوفه چون مینو شماره ۱۱۱ - ای تاجر بی ثروت سوداگر بی مایه شماره ۱۱۲ - دانایی و تدبیر ز انفاق و کرم به شمارهٔ ۱۱۳ - در ستایش پرنس ارفع الدوله شماره ۱۱۴ - شمس و قمرم سجده نمودند سحرگاه شماره ۱۱۵ - در مشهد کویت آمده بود شمارهٔ ۱۱۶ - تاریخ رحلت امیر سید عبدالله خان اتابکی شاعر معروف شماره ۱۱۷ - ای دل چو ز تن کاهی و در جان بفزائی شمارهٔ ۱۱۸ - نکوهش شورای عالی عدلیه وقت شماره ۱۱۹ - ای ملک از همتت شد سبز چون بستان گیتی شماره ۱۲۰ - مخور جانا فریب از گنج گیتی شماره ۱۲۱ - حاج باقر جان بقر بودی چرا بیقور گشتی شماره ۱۲۲ - گویند در دهی رفت بزغاله ای ببامی شمارهٔ ۱۲۳ - مکالمه تخت و تاج بمناسبت وقعه هفتم محرم ۱۳۳۳ شماره ۱۲۴ - دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی شماره ۱۲۵ - چو سیف الدوله از سلسال باقی شمارهٔ ۱۲۶ - تاریخ رحلت شمس المعالی شماره ۱۲۷ - سراج الهدی حاج ملاعلی شمارهٔ ۱۲۸ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی شماره ۱۲۹ - چون پدرم باغ خلد داد به خشتی شمارهٔ ۱۳۰ - ماده تاریخ تجدید یکی از بناهای شهر قم شمارهٔ ۱۳۱ - ماده تاریخ دیگر شماره ۱۳۲ - باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری شماره ۱۳۳ - اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی شماره ۱۳۵ - ماه من بر برگ سوری ازغوان ساید همی شمارهٔ ۱۳۶ - سیم شعبان ۱۳۱۷ در تبریز منظوم داشته است شماره ۱۳۷ - دوش آن بت سیمین لب آمد ببالینم همی شماره ۱۳۸ - ای سوده برتر از عرش دیهیم سرفرازی شمارهٔ ۱۳۹ - خطاب به شیخ نظرعلی