هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از وضعیت تاریک و ناامیدکنندهٔ شرق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هنر و سخن گفتن در این شرایط بی‌فایده است. او از ویرانی عقل و دین، رنج‌های بی‌ثمر و ناامیدی ادیبان و هنرمندان می‌نالد و شرق را سرزمینی پر از غم و رنج توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مضامین عمیق اجتماعی، ناامیدی و انتقاد از شرایط است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و پیچیدگی‌های ادبی آن برای سنین پایین مناسب نیست.

شماره ۹۰ - زبان ناطقه کوته کن ای شکسته قلم

زبان ناطقه کوته کن ای شکسته قلم
سیاه باش و خمش باش و سرنگون و دژم ۱

هنر مجوی که در شرق شد جهان تاریک
سخن مگوی که در شرق شد هوا مظلم ۲

مخوان حدیث که شد کاخ عقل و دین ویران
مران چکامه که شد کار شاعری درهم ۳

فغان ز کوشش استاد و آرزوی پدر
دریغ از آن همه رنج فزون و راحت کم ۴

یکی درختی باشد هنر به روضه ی شرق
که سایه اش همه رنج است و میوه اش همه غم ۵

ز آب شرق به کام جهانیان شکر است
ولی به جام ادیبان شرنگ ریزد و سم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.