شماره ۲۰ - شنیده ام چو سلیمان به تخت داد نشست

شنیده ام چو سلیمان به تخت داد نشست
خرد به درگهش استاد و چشم فتنه بخفت ۱

ز دور دید که گنجشک نر بجفت عزیز
ترانه خوان و سرود آنچنان که شاه شنفت ۲

من این رواق سلیمان توانم از منقار
ز جای کند و به دریا فکند و خاکش رفت ۳

بخشم شد شه و گنجشک بینوا چون بافت
که این حدیث شهنشه شنید و زان آشفت ۴

بگفت خشم مگیر ای ملک ز لغزش من
که پیش همسر خود لافها زدم بنهفت ۵

چرا که لاف زدن کیمیای مرد بود
برای آنکه کند جلوه در برابر جفت ۶

گرفته بود دل شهریار از آن گفتار
پس از شنیدن این عذر همچو گل بشکفت ۷

شنیدن سخن راست خشم وی بزدود
گناه او همه بخشید و عذر او پذرفت ۸