هوش مصنوعی: شخصی در روستا مهمان پیر و سالخورده‌ای را در خانه خود می‌پذیرد. پیرمرد از نادانی مردم شکایت می‌کند که گناهکار را از نیکوکار تشخیص نمی‌دهند. او به وضعیت بد کشاورزی در ورامین اشاره می‌کند که محصولاتشان را به رایگان به سن (مغولان) می‌دهند و تعجب می‌کند که چرا سن را نمی‌سوزانند، گویی نشنیده‌اند که 'السن بالسن' (دندان با دندان).
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم انتقادی و تاریخی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین اشاره به خشونت (سوزاندن سن) وجود دارد که برای مخاطبان کم‌سن مناسب نیست.

شماره ۱۳۲ - شبی در روستا مهمان خود خواند

شبی در روستا مهمان خود خواند
مرا در خانه پیری طاعن السن ۱

همی گفت ای دریغ از هوش این خلق
که نشناسد مذنب را ز محسن ۲

گرانی زان فتاد اندر ورامین
که کشتش جمله ارزانی است بر سن ۳

چرا باری نسوزانند سن را
مگر نشنیده اند السن بالسن ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - حامی دین پیمبر حاج زین العابدین
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - شنیدم از پی یک لمحه خواب مؤمن را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.